Autor: Robert Klimowicz

Zajęcia z myśliwym i leśnikiem w SP nr 7

Opublikowano przez

W dniu 23 listopada 2018 roku w Szkole Podstawowej nr 7 z Oddziałami Integracyjnymi w Ełku odbyły się zajęcia z leśnikiem i zarazem myśliwym Tomaszem Mańczukiem.

Uczestnikami zajęć byli uczniowie klas 7-8 uczestniczący w zajęciach koła przyrodniczego prowadzonego przez Katarzynę Uściłowicz.  Zajęcia miały na celu przybliżyć uczniom pracę leśnika i pasję jaką jest łowiectwo. Uczniowie poznali historię łowiectwa, gwarę łowiecką. Nauczyli się rozpoznawać zwierzęta, poprawnie je nazywać. Mieli możliwość posłuchania sygnałów łowieckich i spróbowania gry na sygnałówce.

Hubertus 2018 w „Rysiu”

Opublikowano przez

Co roku, na początku listopada, obchodzony jest na pamiątkę św. Huberta, patrona polowań – Hubertus. Jest to dzień silnie zakorzeniony w kulturze łowieckiej i znalazł swoje miejsce w kulturze narodowej. To długotrwała tradycja opisana także w „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza.

Dla myśliwych z Koła Łowieckiego „Ryś” dzień św. Huberta zawsze był, jest i będzie dniem szczególnym, uroczystym. Tak było i w bieżącym roku. Aby uczcić cześć swojego patrona, myśliwi z „Rysia” spotkali się w ostatnią niedzielę w kościele Parafii pw. Matki Bożej Królowej Polski w Pisanicy.

Msza Świętą miała niezwykle uroczysty, łowiecki charakter, bo Hubertus jest doskonałą okazją do zaprezentowania tradycji łowiectwa polskiego. Uroczystość uświetnił poczet sztandarowy Koła, myśliwi złożyli na ołtarzu symboliczne dary lasu, a słowa kierowane do zebranych poruszały wyzwania jakie stoją przed myśliwymi, ich znaczenie dla przyrody, zwracały uwagę na umiłowanie polskiej tradycji i kultury wśród braci łowieckiej. Msza miała oprawę muzyczną w wykonaniu sygnalistów z Nadleśnictwa Ełk.

Obchodom Hubertusa towarzyszyły także inne uroczystości – uhonorowano myśliwych, którzy zostali docenieni w pracy i poświęceniu na rzecz łowiectwa, poprzez wręczenie brązowych medali za zasługi łowieckie oraz przeprowadzono tradycyjne ślubowanie myśliwskie.

Grążyce

Opublikowano przez

Grupa kaczek nurkujących. Występuje 15 gatunków na całym świecie, w Europie jest 5 gatunków.

W odróżnieniu od pławic (kaczek pływających), żerując zanurzają się w wodzie całkowicie. Doskonale nurkują w poszukiwaniu pożywienia. Mogą zbierać pokarm aż z dna zbiornika.

Duży gruczoł kuprowy tych kaczek wydziela obficie substancję tłuszczową, którą ptaki rozprowadzają dziobami po upierzeniu. szyję i głowę kaczki namaszczają, pocierając nimi o resztę ciała. Wydzielina gruczołu kuprowego zapewnia kaczkom wodoodporność upierzenia.

Ich nogi umiejscowione są z tyłu korpusu, w związku z czym stojąc na lądzie, mają niemal pionową postawę. Pływając po powierzchni, zanurzają się mniej więcej do połowy, a ich ogon jest położony równolegle do powierzchni wody. Startują po długim rozbiegu po powierzchni wody, podobnie jak łabędzie czy łyska.

Ponadto charakteryzują się:

  • krępą budową ciała,
  • ogonem osadzonym niemal poziomo,
  • mają krótkie skrzydła,
  • głowa duża na dość krótkiej szyi,
  • na tylnym palcu nóg dobrze rozwinięty płatek skórny,
  • wyłącznie samica opiekuje się pisklętami, Kaczory zasadniczo nie interesują się gniazdem i potomstwem,
  • mają silne nogi, a tylny palec otoczony jest fałdem skórnym,
  • na skrzydłach widoczne są szarawe lub białe lusterka, niekiedy ich brak.

Do grążyc należą m.in.: głowienka, podgorzałka, czernica, ogorzałka, kaczka hełmiasta, gągoł krzykliwy, lodówka, uhla, markaczka, edredon.

Wytyczne dotyczące postępowania w sprawie znakowania tusz dzików (październik 2018)

Opublikowano przez

Wytyczne Głównego Lekarza Weterynarii dotyczące postępowania w sprawie znakowania tusz dzików, pozyskanych w ramach polowań na obszarze zagrożenia, obszarze objętym ograniczeniami i obszarze ochronnym oraz ramach odstrzału sanitarnego.

Cel:

Ujednolicenie zasad nadzoru powiatowych lekarzy weterynarii nad znakowaniem dzików pozyskanych w ramach odstrzału sanitarnego oraz dzików pozyskanych na obszarze zagrożenia, obszarze objętym ograniczeniami i obszarze ochronnym

Zakres stosowania:

Wytyczne stosuje się w przypadku wszystkich dzików pozyskanych w ramach odstrzału sanitarnego nakazanego w drodze rozporządzeń przez właściwych powiatowych lekarzy weterynarii lub wojewodów

oraz

wszystkich dzików odstrzelonych na obszarach wymienionych w cz. III, cz. II i cz. I załącznika do decyzji wykonawczej Komisji 2014/709/UE.

Zasady stosowania:

  1. Powiatowi lekarze weterynarii właściwi dla jednostek terytorialnych wymienionych w cz. III, cz. II i cz. I załącznika do decyzji wykonawczej Komisji 2014/709/UE oraz powiatowi lekarze weterynarii właściwi dla obszarów, na których został nakazany odstrzał sanitarny, zaopatrują się w odpowiednią liczbę znaków do znakowania tusz i patrochów odstrzelonych dzików.
  2. Dla każdego odstrzelonego dzika przewiduje się znak, który ma być wykorzystany do oznaczania tuszy,
  3. Znak zawiera niepowtarzalny numer składający się z: kodu województwa, kodu powiatu, kolejnego numeru indywidualnego.
  4. Znaki przeznaczone do oznaczania tusz odstrzelonych dzików wykonane są w sposób uniemożliwiający ich powtórne użycie;
  5. Wyłącznym dysponentem znaków w danym powiecie jest właściwy powiatowy lekarz weterynarii, który wydaje nieodpłatnie znaki dzierżawcom lub zarządcom obwodów łowieckim w liczbie gwarantującej oznakowanie tusz pozyskanych dzików;
  6. Znakowanie tuszy odstrzelonego dzika odbywa się w łowisku niezwłocznie po dokonaniu odstrzału, poprzez założenie znaku na prawy staw skokowy oraz nacięcie prawej małżowiny usznej;
  7. Zakładany znak musi mieć numer właściwy dla miejsca dokonania odstrzału dzika (właściwy kod terytorialny województwa i powiatu);
  8. Po oznakowaniu każdego odstrzelonego dzika obowiązkowe jest jego sfotografowanie w sposób gwarantujący uwidocznienie oznakowania tuszy i numeru na znaku;
  9. Numer zawarty na znaku, ma zostać wpisany we wszystkich dokumentach dotyczących odstrzelonego dzika, w tym w dokumentach towarzyszących próbkom przesyłanym do badań laboratoryjnych (jeśli dotyczy) lub potwierdzających jego odbiór przez zakład utylizacyjny, jeżeli dzik został przeznaczony do utylizacji;
  10. W przypadku zagubienia znaku, obowiązkiem myśliwego jest zgłoszenie tego faktu zarządcy / dzierżawcy obwodu łowieckiego. Zarządca/dzierżawca obwodu łowieckiego informuje o tym fakcie właściwego powiatowego lekarza weterynarii, który wydał znak.
  11. Zarządca lub dzierżawca obwodu łowieckiego rozliczający się przed powiatowym lekarzem weterynarii z wykonanego odstrzału sanitarnego lub z odstrzału dzików w obszarze zagrożenia, objętym ograniczeniami i ochronnym, dołącza do dokumentacji zdjęcie obrazujące oznakowanie każdego odstrzelonego dzika, będącego przedmiotem rozliczenia;
  12. Weryfikacja prawidłowości oznakowania prowadzona jest przez właściwego powiatowego lekarza weterynarii, który może jej dokonywać doraźnie np. w trakcie oględzin tusz dzików w chłodni oraz w trakcie odbierania próbek z chłodni oraz w czasie kontroli chłodni.

Pismo Głównego Lekarza Weterynarii Dot. wytycznych w sprawie znakowania tuszy dzików