Zachowanie myśliwego na stanowisku

Myśliwy zajmuje stanowisko wskazane mu przez prowadzącego polowanie.

  • Wolno mu przesuwać się nie więcej niż 3 metry w prawo lub w lewo wzdłuż linii myśliwych.
  • Musi zachowywać się cicho i spokojnie.
  • Powinien mieć łączność wzrokową z myśliwym na sąsiednim stanowisku i w miarę możliwości potwierdzić to widocznym ruchem ręki.
  • Nie wolno zajmować stanowiska w rowach, wykopach i zagłębieniach terenu.
  • Luneta może mieć ustawioną krotność nie większą niż trzy (nie dotyczy polowań z ambon).
  • Myśliwy musi mieć jasne elementy garderoby zwiększające jego widoczność.

Musi pozostać na stanowisku

  • Aż do czasu usłyszenia sygnału oznaczającego koniec pędzenia, chyba że doszło do nagłego wypadku i trzeba udzielić komuś pomocy – musi wówczas zawiadomić o tym fakcie sąsiednich myśliwych i rozładować broń.

Broń wolno załadować

  • Dopiero po zajęciu stanowiska przed pierwszym pędzeniem.
  • Z załadowaną bronią można opuścić stanowisko tylko w sytuacji udzielenia pomocy osobie zaatakowanej przez zwierzynę.
  • Nie wolno strzelać ze stanowiska linii myśliwych na stanowiska na flankach i odwrotnie jeżeli odległość lub ukształtowanie terenu nie zapewnia bezpieczeństwa.
  • Nie wolno strzelać wzdłuż linii myśliwych – za taki strzał uważa się gdy pocisk przeszedłby w odległości mniejszej niż 10 metrów od stanowiska sąsiada.

Myśliwy po zajęciu stanowiska może strzelać do ukazującej się zwierzyny

  • Pod warunkiem, że jego sąsiedzi zajęli już stanowiska i myśliwy nawiązał z nimi kontakt wzrokowy (o ile umożliwiają to warunki terenowe).
  • Strzał oddajemy wyłącznie z pozycji stojącej (nie dotyczy strzału z ambon).
  • Strzał do zwierzyny płowej w miocie wyłącznie za zgodą prowadzącego polowanie (nie dotyczy polowań z ambon).
  • Nie wolno oddać strzału jeżeli nagonka jest w odległości mniejszej niż 150 metrów w terenie otwartym i 100 metrów w lesie.
  • W kierunku innych myśliwych można strzelać do ptactwa w locie o ile strzał oddaje się pod kątem nie mniejszym niż 60 stopni, a na linii strzału nie występują gałęzie lub inne przeszkody.
  • Celowanie do zwierzyny i oddanie strzału jest dopuszczalne dopiero po osobistym dokładnym rozpoznaniu zwierzyny oraz warunkach gwarantujących skuteczność strzału i możliwość podniesienia strzelonej zwierzyny oraz bezpieczeństwa otoczenia.
  • Po strzale myśliwy w pierwszej kolejności obserwuje reakcję zwierzyny na strzał.

Nie celuje się do zwierzyny i nie strzela jeśli:

  • Na linii strzału znajduje się myśliwy, inna osoba lub zwierzęta gospodarskie, budynki i pojazdy, a odległość od nich nie gwarantuje bezpiecznego strzału.
  • Zwierzyna znajduje się na szczycie wzniesienia.
  • Zwierzyna jest w odległości mniejszej niż 200 metrów od pracujących maszyn rolniczych.

Między pędzeniami na polowaniu zbiorowym naboje bezwzględnie muszą być usunięte z komór nabojowych

Zaleca się, aby między pędzeniami zamki broni łamanej były otwarte, a w samopowtarzalnej – w tylnym położeniu.

Polowanie w nocy

Przez noc rozumie się okres doby zaczynający się godzinę po zachodzie słońca i kończący godzinę przed wschodem słońca.

Polowanie w nocy może odbywać się na:

Dziki, piżmaki i drapieżniki (lis, jenot, borsuk, kuna leśna i domowa, szakal złocisty, norka amerykańska, szop pracz, tchórz zwyczajny).

Gęsi i kaczki – na zlotach i przelotach.

Nie można polować nocą na zwierzynę płową

Myśliwy musi być wyposażony w myśliwską broń palną z zamontowanym urządzeniem optycznym oraz lornetkę i latarkę.

Myśliwy polujący w nocy jest zobowiązany zachować wyjątkową ostrożność, a w szczególności:

  • Znać teren.
  • Nigdy nie strzelać w kierunku osad i dróg publicznych.
  • Przed strzałem osobiście rozpoznać cel i teren na linii strzału przez lornetkę.
  • W razie oddania strzału i nie podniesienia zwierzyny w nocy, należy sprawdzić wynik strzału w dzień.

Zasady prowadzenia selekcji wśród samic i młodzieży zwierzyny płowej – Uchwała nr 14/2005

Obecnie obowiązuje Uchwała Naczelnej Rady Łowieckiej nr 14/2005 z 15 grudnia 2015 roku.

Zasady odnoszą się do wszystkich gatunków.

Dokonując odstrzału samic czy młodzieży, w pierwszej kolejności należy eliminować:

  • osobniki z widocznymi wadami budowy,
  • w złej kondycji,
  • o matowej, zmierzwionej pokrywie włosowej.

Oceniając kondycję samic, trzeba uwzględnić stan grzęz (wymiona samic zwierzyny płowej). Wychudzona sylwetka i powiększone grzęzy świadczą o intensywnym karmieniu potomstwa i eliminacja takiej samicy negatywnie wpłynie na rozwój pozostawionego potomstwa.

Przy odstrzale samic i potomstwa w pierwszej kolejności należy dokonać odstrzału potomstwa, a następnie samicy. Z bliźniąt w pierwszej kolejności wybieramy do odstrzału sztukę słabszą.

Uchwała nr 14-2015 Naczelnej Rady Łowieckiej – w sprawie zasad selekcji osobniczej i populacyjnej